Met het schaamrood op mijn kaken schrijf ik maar weer eens een blogje. Errug lang geleden zie ik.  Inmiddels rijd Myrthe paard (op verschillende paarden in de manege), zit ze op ballet, doet ze het super op school en is ze nu een paardenspelletje op de Wii aan het doen. 

Normaal gesproken zijn we nu met vakantie. Maar dit jaar gaat dat niet lukken. Gert werkt sinds juni bij Catering en Traiteur S'amuse en zij hebben het erg druk in deze tijd van het jaar (altijd goed natuurlijk) dus zat een vakantie er niet in. Maar er zit nog wel een wintersport aan te komen hoor….. met meerdere gezinnen zelfs (maar wel in een eigen huisje) –> helemaal goed!. Maar omdat we nu dus 'gewoon' thuis zijn mocht Myrthe een eigen boompje versieren, en zo staan er nu 2 bomen in onze huiskamer. 

Sinds begin november, of was het nou eind oktober?, dans ik. Jahaa, echt dansen in een dansschool en ik vínd het toch super! Gerdina heeft, zoals eerder al beschreven, meegedaan aan een danswedstrijd. Het dansen heeft zij geleerd bij Dansschool Poelman en na dit hele gebeuren kwam schoonzusje met de vraag of ik samen met haar op Solo Latin zou willen. Aangezien ik erg graag dans en wij het er al jaren over gehad hebben om te gaan dansen maar ja….. onze partners wilden niet mee was dit een uitgelezen kans. Want Solo Latin kun je alleen doen, d.w.z. zonder partner. Het is geweldig. Iedere vrijdagavond staan we te popelen om te kunnen beginnen, zo gezellig en leuk! We lachen heel wat af. En als hoogtepunt hadden we afgelopen zaterdag een Kerstbal. Een goede reden om eens helemaal uit te pakken met de kleren, sieraden en make-up. We hebben beide een prachtige jurk gehuurd, sieraden en make-up gekocht en we stonden er zaterdag echt als plaatjes op! Zwarten jurken en de sieraden en make-up in het zilver, tot aan de eyeliner aan toe. Een groot succes!

Vanaf mijn stoeltje voor de pc wens ik een ieder die dit leest hele fijne Kerstdagen en voor 2011: gezondheid, liefde en succes!!

Met het schaamrood op mijn kaken schrijf ik maar weer eens een blogje. Errug lang geleden zie ik.  Inmiddels rijd Myrthe paard (op verschillende paarden in de manege), zit ze op ballet, doet ze het super op school en is ze nu een paardenspelletje op de Wii aan het doen. 

Normaal gesproken zijn we nu met vakantie. Maar dit jaar gaat dat niet lukken. Gert werkt sinds juni bij Catering en Traiteur S'amuse en zij hebben het erg druk in deze tijd van het jaar (altijd goed natuurlijk) dus zat een vakantie er niet in. Maar er zit nog wel een wintersport aan te komen hoor….. met meerdere gezinnen zelfs (maar wel in een eigen huisje) –> helemaal goed!. Maar omdat we nu dus 'gewoon' thuis zijn mocht Myrthe een eigen boompje versieren, en zo staan er nu 2 bomen in onze huiskamer. 

Sinds begin november, of was het nou eind oktober?, dans ik. Jahaa, echt dansen in een dansschool en ik vínd het toch super! Gerdina heeft, zoals eerder al beschreven, meegedaan aan een danswedstrijd. Het dansen heeft zij geleerd bij Dansschool Poelman en na dit hele gebeuren kwam schoonzusje met de vraag of ik samen met haar op Solo Latin zou willen. Aangezien ik erg graag dans en wij het er al jaren over gehad hebben om te gaan dansen maar ja….. onze partners wilden niet mee was dit een uitgelezen kans. Want Solo Latin kun je alleen doen, d.w.z. zonder partner. Het is geweldig. Iedere vrijdagavond staan we te popelen om te kunnen beginnen, zo gezellig en leuk! We lachen heel wat af. En als hoogtepunt hadden we afgelopen zaterdag een Kerstbal. Een goede reden om eens helemaal uit te pakken met de kleren, sieraden en make-up. We hebben beide een prachtige jurk gehuurd, sieraden en make-up gekocht en we stonden er zaterdag echt als plaatjes op! Zwarten jurken en de sieraden en make-up in het zilver, tot aan de eyeliner aan toe. Een groot succes!

Vanaf mijn stoeltje voor de pc wens ik een ieder die dit leest hele fijne Kerstdagen en voor 2011: gezondheid, liefde en succes!!

Wéken geleden vertelde schoonzus Gerdina dat ze mee ging doen aan een danswedstrijd tijdens de winkel week van Musselkanaal. Ik was direct enthousiast, wetende dat ze graag danst. Samen met een professioneel danser een latin instuderen op de muziek van Tina Turner en David Bowie; arm in de juiste positie, duim zo, pink zo, buik in, hoofd zo etc. Hard werken, dát was het!  Het ging om een danswedstrijd waarbij ondernemers of werknemers van plaatselijke winkeliers samen met een professioneel danser mee zouden doen. Ik besloot toen al om er, samen met wat vriendinnen, uiteraard naar toe te gaan om haar aan te moedigen.  

Maar wat te doen aan enig origineel detail, want het mocht toch echt niet onopgemerkt blijven dat wij er waren en voor wie. Qua enthousiasme zou dat het probleem niet zijn, maar een beetje zichtbaar zou toch ook leuk zijn. Op de grote dag bedacht ik ineens, zittend aan mijn bureau op het werk, dat men ook wel met knuffels gooide tijdens dit soort evenementen. Dus vriendinnen ge-sms't en aan het werk gezet. 

's Avonds netjes in de kleren en make-up richting de feesttent, we hadden al enorme voor pret. Het wachten duurde lang maar dan eindelijk om 20.45 uur was ze aan de beurt! We schreeuwden ons de longen uit het lijf en keken daarna aandachtig naar haar verrichtingen. Ze deed het fantastisch!!!! Aan het eind van de dans, gooiden we de knuffels de dansvloer op. Ze kreeg goede kritieken van de jury dus hadden we goede hoop op een ronde verder. Ook het publiek mocht meestemmen, honderd stemkaartjes waren 1 jurystem. Met veel bravoure, vrouwelijke charme en overtuigingskracht kregen we heel veel stemkaartjes die we uiteraard allemaal in het voordeel van Gerdina invulden. 

Uiteraard kwam ze een ronde verder dus mochten we nogmaals de longen uit ons lijf juichen maar jammer genoeg heeft dat niet geholpen. Twee andere paren mochten verder naar de finale. Desalniettemin heeft ze het gewéldig gedaan, petje af!!!! En ze had toch maar de mooiste benen en het beste voetenwerk volgens de jury. 

Maar het bovenstaande heeft nog een vervolg. A.s. vrijdag is er een proefles Solo – Latin en wie gaan daar naar toe? Juist…… Gerdina en ik!!! Heb er nu al zin in!

Afgelopen zaterdag was het Myrthe's tweede paardrijles. Om 10.30 uur begon ze al dat we nu toch eigenlijk wel weg moesten, anders zouden we te laat komen. Even op een rijtje:

• De manege ligt 3 minuten met de auto, 5 minuten met de fiets bij ons vandaan.
• Myrthe was al helemaal in de kleren, incl. de cap die ze al een kwartier op haar hoofdje had.
• De les begint om 11.30 uur.

Tot 11.00 uur heb ik het weten te rekken maar toen moesten we toch echt naar de manege. Vol belangstelling volgde ze de les van 11.00 – 11.30 uur. Eindelijk mocht ze zelf weer rijden. Deze keer op Johnny (Anita was er niet bij overigens) en als verrassing kwamen opa en oom Evert ook kijken. Af en toe met de tong uit de mond van inspanning deed ze haar best. Mooi om te zien hoor. En omdat papa vaak op de zaterdag moet werken, hebben we deze keer maar opnamen gemaakt zodat hij ook nog een beetje mee kon genieten 's avonds. 

's Middags heeft ze gezellig bij een vriendinnetje gespeeld en ook nog gegeten en heb ik het huis weer op orde gemaakt. Omdat Myrthe een lekkere monchou taart gemaakt had bij haar vriendinnetje en wij ook 3 stukken kregen, mocht Myrthe opblijven totdat papa thuiskwam. Gezellig de kaarsjes er bij aan, leuk hoor!

Zondag een mooie rustige dag. Fijne wandeling in de ochtend, althans Myrthe en ik want Gert heeft zijn voetbal team aangemoedigd (en het heeft geholpen want ze hebben gewonnen). Hij kan zelf nog niet spelen i.v.m. een knieblessure. Daarna lekker sucadelappen in de pan om heerlijk te laten sudderen, samen met Myrthe schilderen (oma Boerhave is dinsdag jarig dus uiteraard moest daar een kunstwerk voor gemaakt worden) en lekker spelletjes doen. 's Avonds heerlijk gegeten en niet te laat het nestje in. 

En dan vandaag. De hechtingen moesten weer uit mijn hoofd, was overigens een peuleschil. En er is een spiraal gezet bij mij. Dit omdat de pil geen goede optie meer was. Veel bijwerkingen terwijl ik dat in al die jaren hiervoor nooit had. Na alle schrikverhalen die ik hoorde, want de goede verhalen sla je natuurlijk niet op in je hoofd, ging ik enigszins ongerust 'in de houding' liggen. Maar het viel allemaal reuze mee. Dus ook die zit nu op z'n plaats. 

Morgen dus de verjaardag van oma Boerhave, woensdag een vrije dag voor mij waarin ik in de ochtend computer-juf-moeder ben en verder geen plannen heb. En donderdag en vrijdag weer werken. En het weekend? We zien wel wat die gaat brengen.  

Bijhouden voor later, soms even van me afschrijven, mee laten genieten. Allemaal redenen om mijn weblog in stand te houden. 

Meestal over onze dochter en af en toe over de rest van ons gezin.

Veel plezier!

Liane

Ps. Een reactie is, natuurlijk, van harte welkom!

Twee jaar geleden hebben schoonzus en ik het ook al eens gedaan. Niet dat de muziek écht onze muziek is, we hebben er geen cd's van ofzo maar die gasten kunnen geweldige feesten bouwen. Dus dat is zo goed bevallen, we hebben toen genoten en gelachen en gekletst het was helemaal goed! Uiteraard was het de bedoeling om nogmaals te gaan, maar we visten achter het net qua kaarten. Maar nu……. een telefoontje van schoonzus, zij heeft bericht gekregen van de ticketbox waar wij destijds onze kaarten ook gekocht hebben dat er voor 21 mei 2011 kaarten beschikbaar zijn, of ik dan misschien iets te doen heb. Tja, ehm…. volgens mij heb ik al iets gepland staan (hahaha) maar dat zeg ik natuurlijk met liefde af. 

DUS……… TOPPERS…… HERE WE COME!!!!!!!

Afgelopen vrijdag om 15.50 uur moest ik bij de huisarts zijn. Aan de linker zijkant, voor de kijkers rechts, van mijn hoofd zat (al enige jaren) een bultje die almaar dikker werd. Zo langzamerhand begon men te denken dat er een hoorntje aan de zijkant van mijn hoofd zou komen, dus nu werd het echt tijd om 'het ding' weg te laten halen. Met angst en beven zag ik het moment dichterbij komen. Ineens ook nog een telefoontje of ik misschien iets eerder zou kunnen komen, om 15.00 uur. Ehm…… "Ja hoor" zei ik heel dapper. Dus zo tegen 14.50 uur reed ik richting huisarts, trillend als een espenblad. Niet voor de ingreep zelf, want die zou ik niet vernemen (als het tenminste goed gaat met de verdoving). Maar voor die spuiten die eerst gezet moesten worden. Met een enorme naald (ok….. ok….. iets groter dan een naai-naald) zette de huisarts 4 spuiten en eerlijk is eerlijk, het deed niet héél erg pijn maar fijn was het toch ook niet. Daarna begon het snijden, drukken, knippen, drukken en ineens…… ja hoor, hij was eruit. Het was een kleine knikker die eruit kwam (ik mocht 'em zien). Hechtingen erin, enorme pleister erop en ik kon weer huiswaarts keren. 27 september gaan de hechtingen er weer uit en 06 oktober mag ik op herhaling. Wel voor iets anders, maar desalniettemin weer spuiten enzo…… 2 grote moedervlekken worden dan weggehaald. 

 Dan afgelopen zaterdag, Myrthe haar eerste paardrijles! Ze verheugde zich al de hele week op die zaterdagochtend. Eerst naar opa en oma, even koffie drinken. Daar de paardrijkleren aan en de cap wilde ze eigenlijk ook al op doen, maar in de auto is dat natuurlijk nog niet nodig. Zo tegen 11.15 uur waren we in de manege waar een les bezig was. Aandachtig keek ze hoe alles ging en om 11.30 uur mocht ze zelf. De leraar gaf haar Felix als pony. Bij iedere leerling loopt, tijdens de hele les, ook een meisje mee met de pony, totdat ze zelf de pony onder controle hebben blijft dat zo. Myrthe luisterde goed, deed enorm haar best, werd niet afgeleid omdat er mensen langs de kant zaten (met zwemles was dat altijd het geval geweest tijdens de kijkdagen) en je zag haar genieten. Na een half uur was de les voorbij en omdat het de laatste les van die ochtend was mocht ze ook nog meehelpen om de zadel en het hoofdstel van Felix te halen en op te ruimen. Ze liep te glunderen en te stralen als een sterretje. Dus op naar de volgende les!

 De zomervakantie ligt alweer enige tijd achter ons. Myrthe heeft haar ritme weer gevonden en vindt het super in groep 3. Enthousiast komt ze thuis met allerlei verhalen, vooral taal vindt ze erg leuk. Ook met haar beide juffen heeft ze het prettig. Gert en ik zijn naar een informatiebijeenkomst geweest van haar groep. Kijken hoe alles gaat en wat ze dit jaar allemaal gaan doen. Tjonge, dat is nogal anders dan toen wij naar school gingen. Ze hadden ook foto's van de kinderen gemaakt zodat we ze ook een beetje 'in actie' konden zien. Hulp is natuurlijk altijd noodzakelijk en dus vroegen de juffen of er misschien mama's of papa's waren die tijd over hebben. Tja, tijd óver heb ik niet maar ik maak er graag tijd voor vrij. Dus de woensdagochtend ben ik voortaan pc-juf. 

De kinderen werken met een taalprogramma van Zwijssen: 'Veilig Leren Lezen'. En hierbij is ook een pc-programma die erop aansluit. Wat doet een pc-mama? Zij zet de computers aan en in het juiste programma, haalt de kinderen uit de groep en de kinderen gaan aan het werk. Je ondersteunt waar nodig is en moet af en toe even corrigeren want concentratie is wel geboden uiteraard. Wanneer een kindje klaar is dan gaat die weer naar de groep en haalt een volgend kindje dit gaat zo door totdat de drie kwartier voorbij zijn en de kids een welverdiende pauze hebben. Drie dagen per week hebben ze pc-les. 

Overigens hele goede berichten!!!! Myrthe heeft haar zwemdiploma A gehaald!!! Op 11 september, de verjaardag van Flip de Kater, was de grote dag. Super deed ze het, helemaal op z'n Myrthe's (dus vooral niet te serieus, geen zenuwen en iedereen zien die langs de kant zit + uiteraard even zwaaien etc.). Thuis lekker een taartje eten samen met opa, oma en de andere oma want dit soort heugelijke dingen moeten natuurlijk gevierd worden. En omdat ze haar zwemdiploma heeft…… mag ze nu op paardrijles!!! Morgen, zaterdag 18 september, heeft ze haar eerste les. 

De voetbalcompetitie is weer begonnen, Gert is gisteravond naar Heerenveen – PSV geweest (samen met ons petekind, de kaarten zijn van Yannicks vader maar die kon niet) en vanmiddag is hij naar z'n eigen cluppie geweest: de FC (Groningen uiteraard) – Ajax.

Tja, Myrthe en ik hadden dus de zondagmiddag voor onszelf. Gisteren al een luie dag gehad dus vandaag mocht er best een uitje op het programma staan. We hadden het er al een aantal keren over gehad, maar het was er nog niet van gekomen. Even kijken hoe ik zou moeten rijden en direct na het eten reden wij richting: Pieterburen, de zeehondencrèche.

Wat leuk zeg!!!! Maar vooral; wat lief! Er waren zo'n 127 zeehonden aanwezig (de reden waarom ze daar aanwezig waren is natuurlijk niet zo mooi, dat moge duidelijk zijn). We hebben ze allemaal stuk voor stuk bekeken, een film gezien en ook de enorme berg met netten waarin veel, heel veel zeehonden verstrikt en dus ernstig verwond raken. Tijdens de film, duurt zo'n 15 minuten, zat Myrthe muisstil te kijken. Ik overigens ook en ik moest zelfs nog een traan wegpinken, het zijn zulke aandoenlijke dieren. We zijn dus maar donateur  geworden. De zeehondencrèche bestaat namelijk alleen van giften, er komen geen subsidies of wat dan ook binnen.  

Uiteindelijk hebben we afscheid genomen van de beestjes en beloofd dat we zeker weer op bezoek komen (als donateur mag je dan gratis naar binnen met in totaal 5 personen).

** Overigens kun je ook zeehonden adopteren, deze lag nog in quarantaine en heet……. Arjen Robben **

De voetbalcompetitie is weer begonnen, Gert is gisteravond naar Heerenveen – PSV geweest (samen met ons petekind, de kaarten zijn van Yannicks vader maar die kon niet) en vanmiddag is hij naar z'n eigen cluppie geweest: de FC (Groningen uiteraard) – Ajax.

Tja, Myrthe en ik hadden dus de zondagmiddag voor onszelf. Gisteren al een luie dag gehad dus vandaag mocht er best een uitje op het programma staan. We hadden het er al een aantal keren over gehad, maar het was er nog niet van gekomen. Even kijken hoe ik zou moeten rijden en direct na het eten reden wij richting: Pieterburen, de zeehondencrèche.

Wat leuk zeg!!!! Maar vooral; wat lief! Er waren zo'n 127 zeehonden aanwezig (de reden waarom ze daar aanwezig waren is natuurlijk niet zo mooi, dat moge duidelijk zijn). We hebben ze allemaal stuk voor stuk bekeken, een film gezien en ook de enorme berg met netten waarin veel, heel veel zeehonden verstrikt en dus ernstig verwond raken. Tijdens de film, duurt zo'n 15 minuten, zat Myrthe muisstil te kijken. Ik overigens ook en ik moest zelfs nog een traan wegpinken, het zijn zulke aandoenlijke dieren. We zijn dus maar donateur  geworden. De zeehondencrèche bestaat namelijk alleen van giften, er komen geen subsidies of wat dan ook binnen.  

Uiteindelijk hebben we afscheid genomen van de beestjes en beloofd dat we zeker weer op bezoek komen (als donateur mag je dan gratis naar binnen met in totaal 5 personen).

** Overigens kun je ook zeehonden adopteren, deze lag nog in quarantaine en heet……. Arjen Robben **